ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ BETA CAE
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Τρία ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται από τη νύχτα που 57 συνάνθρωποί μας δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους. Ανάμεσά τους βρισκόταν και ένας δικός μας συνάδελφος, γεγονός που μας πάγωσε όλους εκείνο το πρωί που έφτασαν τα νέα στους διαδρόμους της εταιρείας. Τρία χρόνια μετά, αυτό που κυριαρχεί είναι η οργή που ξεχειλίζει. Αφενός, επειδή γνωρίζουμε πολύ καλά –και έχει πλέον αποδειχθεί– πως αυτό το προδιαγεγραμμένο έγκλημα δεν οφείλεται στην «κακιά στιγμή», ούτε σε ένα μεμονωμένο «ανθρώπινο λάθος» ή αποκλειστικά σε κάποια «λαμόγια». Είναι το τραγικό αποτέλεσμα μιας μακράς αλυσίδας νόμων και ευρωπαϊκών οδηγιών. Είναι η ίδια πολιτική που προώθησε την πολυδιάσπαση του ΟΣΕ, την περιβόητη «απελευθέρωση», δηλαδή τη σχεδιασμένη υποβάθμιση και το ξεπούλημα του σιδηροδρόμου. Έτσι, η ασφάλεια των επιβατών θυσιάστηκε στον ανταγωνισμό των εργολάβων (όπως αποδεικνύεται από τις 11 παρατάσεις της Σύμβασης 717) και αντιμετωπίστηκε ως αχρείαστο «κόστος» προκειμένου να διασφαλιστούν τα κέρδη εταιρειών όπως η Hellenic Train.
Αφετέρου, οργιζόμαστε επειδή σήμερα, 3 χρόνια μετά, οι σιδηρόδρομοι βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από ποτέ. Στα τραγικά ατυχήματα της χώρας μας προστέθηκε προσφάτως και μια σειρά ατυχημάτων στην Ισπανία, αναδεικνύοντας ξανά τις ευθύνες της ευρωπαϊκής πολιτικής και νομοθεσίας. Με τη δική της «βούλα» επιτρέπεται να κυκλοφορούν συρμοί ταχείας κυκλοφορίας, τη στιγμή που μόλις το 13% του δικτύου διαθέτει σύγχρονα μέτρα ασφαλείας. Επιβεβαιώνεται, με τον πιο τραγικό τρόπο, πως οι πραγματικές αιτίες του εγκλήματος βρίσκονται στην ίδια την πολιτική που, κυνηγώντας το κέρδος, κοστίζει ανθρώπινες ζωές.
Σήμερα, η κατάσταση στις ράγες παραμένει ανατριχιαστική: Με 1.000 εργαζόμενους να λείπουν από τα οργανογράμματα του ΟΣΕ, με κακοσυντηρημένους συρμούς και τη βασική γραμμή Αθήνα-Θεσσαλονίκη σε άθλια κατάσταση, τα νέα παρ’ ολίγον δυστυχήματα αποτελούν πλέον καθημερινότητα. Την ίδια στιγμή, το κράτος βρίσκει εκατομμύρια ευρώ για να «αναβαθμίσει» κατά προτεραιότητα τη γραμμή Αλεξανδρούπολη-Ορμένιο, αποκλειστικά για να εξυπηρετήσει τη μεταφορά ΝΑΤΟϊκού πολεμικού υλικού. Πάνω σε αυτές τις ράγες, με αυτές τις τεράστιες ελλείψεις, μετακινήθηκε το 47% του ΝΑΤΟϊκού εξοπλισμού που κατέληξε στην Ουκρανία (όπως ομολόγησε ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ) και όλα αυτά, φυσικά, με τη «σφραγίδα καταλληλότητας» της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποδεικνύεται περίτρανα πως λεφτά και υποδομές για τον πόλεμο υπάρχουν, αλλά για την ασφάλεια του λαού όχι…
Σε όποιο μεγάλο έγκλημα και να στρέψουμε το βλέμμα, συναντάμε την ίδια «κοινή συνισταμένη»: Το κυνήγι του κέρδους, που κοστίζει ζωές. Τέτοια είναι και η περίπτωση της «Βιολάντα», όπου, αν και για μήνες υπήρχε οσμή από διαρροή εύφλεκτων αερίων, δεν πάρθηκε κανένα μέτρο που θα μείωνε τα κέρδη της εργοδοσίας, καθώς αυτό θα απαιτούσε τη διακοπή της παραγωγής. Πρόκειται για άλλο ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα. Βάσει σχετικού νομοσχεδίου του 2016 (ψηφισμένου από όλα τα κόμματα που είχαν κυβερνήσει έως τότε), στο όνομα της περιβόητης «επιτάχυνσης των επενδύσεων», επιτρέπεται να λειτουργούν ολόκληρες βιομηχανίες παρακάμπτοντας κάθε ουσιαστικό έλεγχο, απλώς με μια «γνωστοποίηση» εκ μέρους του εργοδότη.
Γι’ αυτό και στεκόμαστε σήμερα, με ακόμη μεγαλύτερη ορμή, στο πλευρό του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών. Θα είμαστε εκεί μέχρι την πλήρη αποκάλυψη και τιμωρία όλων των φυσικών και ηθικών αυτουργών, μέχρι να έρθουν στο φως όλες οι αιτίες που δημιούργησαν το έγκλημα, αλλά και η μετέπειτα συγκάλυψή του. Υποσχεθήκαμε πως «όλων των νεκρών θα γίνουμε φωνή», και αυτό ακριβώς σκοπεύουμε να κάνουμε πράξη. Ταυτόχρονα, δυναμώνουμε τον αγώνα σε όλους τους χώρους δουλειάς για την αυστηρή τήρηση όλων των μέτρων ασφάλειας, ενάντια στην πολιτική που «θυσιάζει» τα δικαιώματα, την υγεία, ακόμα και τη ζωή των εργαζομένων, στον βωμό του κέρδους των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Το Σάββατο δεν θα μείνουμε σπίτι. Ενώνουμε τη φωνή μας με όλη την εργατική τάξη της πόλης και συμμετέχουμε στις δεκάδες διαδηλώσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Για να απαιτήσουμε την τιμωρία των ενόχων για τα Τέμπη και για να διαμηνύσουμε σε κάθε εργοδότη, όπως σε αυτούς της «Βιολάντα», ότι η ανοχή μας απέναντι στην «ασυλία» τους έχει πλέον τελειώσει.
ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ,
Σάββατο 28 Φλεβάρη | 12:00 π.μ. | Άγαλμα Βενιζέλου
