Ουσιαστικές αυξήσεις για όλους
Όχι στην περικοπή της τηλεργασίας
Όχι στις υπερωρίες και την απλήρωτη εργασία
Συλλογική Σύμβαση Εργασίας
Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,
Τα περίπου τρία χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από την ίδρυση του Σωματείου μας έχουν αποδείξει στην πράξη τη δύναμη της συλλογικής δράσης. Μέσα από τις αποφάσεις των Γενικών μας Συνελεύσεων, διαμορφώσαμε μια ολοκληρωμένη πρόταση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που καλύπτει όλα τα θέματα και πραγματοποιήσαμε ήδη τρεις επιτυχημένες, μαζικές στάσεις εργασίας.
Παράλληλα, το σωματείο βρίσκεται καθημερινά δίπλα σε κάθε εργαζόμενο για κάθε θέμα. Με την παρέμβασή του άνοιξαν επιτέλους τα στόματα για το εκτεταμένο φαινόμενο των κακοποιήσεων στο χώρο εργασίας μας, που κρύβονταν τόσα χρόνια κάτω από το χαλί. Με την άμεση αντίδρασή του ανέδειξε το θέμα των PIP. Πίεσε με όλες τις δυνάμεις του για τη μη αλλαγή του μοντέλου τηλεργασίας και να δοθεί μόνιμα τηλεργασία σε συναδέλφους που έχουν μετακομίσει εκτός Θεσσαλονίκης, ενώ κέρδισε την αποζημίωση των επαγγελματικών ταξιδιών από την πρώτη μέρα, ένα διαχρονικό αίτημα των συναδέλφων κυρίως από το Customer Service.
Σήμερα, όλα τα αιτήματά μας συνολικά είναι πιο επιτακτικά από ποτέ. Η ίδια η πραγματικότητα αποδεικνύει, με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, πως οποιαδήποτε αμέτοχη στάση, ο εφησυχασμός ή η αυταπάτη της «ατομικής λύσης» δεν μας προστατεύουν, αλλά αντίθετα ανοίγουν τον δρόμο για την περαιτέρω υποβάθμιση της καθημερινότητάς μας. Όλες οι υποσχέσεις περί «καλύτερων ημερών» μετά την εξαγορά και τα αφηγήματα πως «δεν θα αλλάξει κάτι, και αν αλλάξει θα είναι προς το καλύτερο» έχουν πλέον καταρρεύσει. Η εντατικοποίηση και η ανασφάλεια αυξάνεται συνεχώς αλλά οι περισσότεροι από εμάς λαμβάνουμε αναλογικά λιγότερα, η τηλεργασία περιορίζεται σε μία μέρα, ενώ πιθανώς τα χειρότερα είναι ακόμα μπροστά μας.
Μισθολογική υποτίμηση: Αυξήσεις που δεν καλύπτουν ούτε τον πληθωρισμό
Την ώρα που η Cadence ανακοινώνει για το δεύτερο τρίμηνο του 2026 έσοδα αυξημένα κατά 24,2% σε σχέση με πέρυσι, και καθαρά κέρδη εξαμήνου που ξεπερνούν τα 702 εκατομμύρια δολάρια (το 2025 στο αντίστοιχο εξάμηνο ήταν 404 εκατομμύρια), οι δικές μας μισθολογικές αυξήσεις παραμένουν πενιχρές έως ανύπαρκτες. Η εταιρεία, μάλιστα, αναθεώρησε προς τα πάνω τις προβλέψεις της, αναμένοντας συνολικά έσοδα έως και 6,34 δισεκατομμύρια για το 2026.
Την ίδια στιγμή, κάθε τμήμα έλαβε μπάτζετ ίσο με μόλις το 3% της συνολικής μισθοδοσίας του, ποσοστό που υποτίθεται ότι επαρκεί ταυτόχρονα για προαγωγές και για αυξήσεις. Είναι προφανές ότι ένα τέτοιο ποσοστό δεν επαρκεί ούτε για δίκαιες προαγωγές ούτε για πραγματικές αυξήσεις που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των εργαζομένων, την ίδια στιγμή που ο πληθωρισμός καλπάζει στο ~5%. Αυτή η πολιτική δεν συνιστά απλώς μια μικρή αύξηση, αλλά μεταφράζεται σε ξεκάθαρη, πραγματική μείωση του εισοδήματός μας, αφού υπολείπεται δραματικά της αύξησης του κόστους ζωής λόγω πληθωρισμού. Πρέπει να γίνει σαφές σε όλους ότι από την τεράστια αύξηση κερδών, εμείς οι εργαζόμενοι δεν κερδίζουμε τίποτα αλλά χάνουμε κιόλας καθώς το πραγματικό εισόδημα μας μειώνεται.
Το “αντίβαρο” που προβάλλει η διοίκηση είναι η παροχή RSU, σε συγκεκριμένους μόνο εργαζόμενους. Ακόμα και αν δοθούν πιο αναλογικά σε σχέση με πέρσι, μια μεγάλη μερίδα των εργαζομένων, ιδίως νέων, θα μείνει απέξω. Είναι η τακτική που έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν, η οποία δημιουργεί κλίμα διαχωρισμού των εργαζομένων σε διαφορετικές ταχύτητες, ανάλογα με το τμήμα, τις συμπάθειες του εκάστοτε αξιολογητή, κλπ. Επιδιώκουν να διαμορφώσουν μια ομάδα εργαζομένων, η οποία ενδεχομένως επηρεασμένη από τη διατήρηση αυτών των παροχών, τείνει να αποδέχεται πιο εύκολα τις αποφάσεις, αποδυναμώνοντας τη συλλογική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του συνόλου. Δε θα το καταφέρουν! Είναι στο χέρι όλων μας, είτε πήραμε είτε δεν πήραμε RSUs, να μην επιτρέψουμε το διχασμό και τη διάσπασή μας. Η διασφάλιση αυξήσεων, ανεξάρτητα από τις οικειοθελείς παροχές, μας αφορά όλους μας.
Περικοπή της τηλεργασίας: Δεν τηρούν ούτε καν όσα λένε
Η πρόσφατη, εντελώς μονομερής ανακοίνωση της διοίκησης για τον περιορισμό της δυνατότητας τηλεργασίας σε μία ημέρα την εβδομάδα (από τρεις που ίσχυε) από την 01/01/2027, συνιστά μια ευθεία επίθεση στην καθημερινότητα και τον προγραμματισμό εκατοντάδων συναδέλφων. Να θυμίσουμε ότι η διοίκηση, προκειμένου να διατηρήσει το υπάρχον μοντέλο 2-3, ύστερα από πολλές πιέσεις, είχε επικαλεστεί ως κύριο λόγο την κατασκευή του Flyover. Η μονομερής αλλαγή στάσης επιβεβαιώνει ότι η εταιρεία δεν τηρεί ούτε όσα η ίδια δηλώνει και ότι δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε στην καλή θέλησή της.
Η πρακτική κατάργηση της τηλεργασίας ανατρέπει τον τρόπο ζωής μας και επιβαρύνει σημαντικά την καθημερινότητά μας. Τόσο όσον αφορά τη διαχείριση του χρόνου και τις οικογενειακές υποχρεώσεις μας (π.χ παραλαβή παιδιών από το σχολείο), όσο και την οικονομική επιβάρυνση, με τις τιμές των καυσίμων να βρίσκονται σε δυσθεώρητα ύψη.
Η απόφαση της εταιρίας, που πάρθηκε ερήμην μας και χωρίς την ταυτόχρονη εφαρμογή κανενός απολύτως μέτρου ανακούφισης για την κάλυψη αυτού του τεράστιου κόστους σε χρόνο και χρήμα, υποβαθμίζει τον εργασιακό μας βίο και δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή. Αποτελεί μια ξεκάθαρη επιδείνωση στις εργασιακές μας συνθήκες και η διοίκηση δε δείχνει διατεθειμένη να ανταποκριθεί στις ανάγκες των εργαζομένων στο θέμα αυτό. Διεκδικούμε τηλεργασία με σταθερούς κανόνες, όπως έχουμε προτείνει στη ΣΣΕ. Ένα υβριδικό σύστημα που θα εξασφαλίζει ανθρώπινες και βιώσιμες συνθήκες στην καθημερινότητά μας, με πλήρη σεβασμό στο ωράριο εργασίας μας.
Εντατικοποίηση και απλήρωτη εργασία
Πίσω από το αφήγημα του «high performance culture» που συστηματικά προωθεί η εταιρεία, κρύβεται η καλλιέργεια ακραίου ανταγωνισμού και μια εξαντλητική εντατικοποίηση, που δεν θα έχει όριο. Η παραβίαση του ωραρίου μας έχει γίνει πλέον καθεστώς. Συνάδελφοι καλούνται σε υποχρεωτικά meetings, συνέδρια και trainings σε ώρες εκτός ωραρίου προκειμένου να προσαρμοστούν στα time zones άλλων χωρών, χωρίς να αποζημιώνονται με κανέναν τρόπο.
Έστω κι αν “στα λόγια” μας λένε ότι δικαιούμαστε να αρνηθούμε τις αναθέσεις αυτές, επί της ουσίας ο εκβιασμός είναι ξεκάθαρος: αν αρνηθείς τη συμμετοχή εκτός ωραρίου και δεν «βάλεις πλάτη», κινδυνεύεις να βρεθείς εκτός projects ή να τιμωρηθείς στις αξιολογήσεις σου. Το αποτέλεσμα είναι η ψυχολογική φθορά ή ακόμα και η εργασιακή εξουθένωση (burn-out). Η εταιρεία τα αντιμετωπίζει κυνικά ως ατομική «αδυναμία προσαρμογής». Στην πραγματικότητα είναι μια μορφή εργασιακής βίας.
Τη λύση αυτών των προβλημάτων δεν μπορούμε να ελπίσουμε ότι θα τη φέρει η εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας. Αντίθετα, κρύβει σοβαρούς κινδύνους, αποτελώντας ένα νομιμοφανές όχημα παράκαμψης του 8ώρου, χωρίς πληρωμή υπερωριών. Με τα “παράθυρα” που περιέχει ο σχετικός νόμος, το 8ωρο εύκολα “ξεχειλώνεται” σε 9,5 ώρες παραμονής στο κτίριο (8 ώρες εργασίας, συν μισή ώρα διάλειμμα που έχει πεταχτεί εκτός εργάσιμου χρόνου, συν μισή ώρα “βιομηχανική προετοιμασία”, συν μισή ώρα περιθώριο χτυπήματος της κάρτας). Αν σε αυτό προσθέσουμε και την “υπερεργασία”, την οποία η εργοδοσία εύκολα δικαιολογεί ως νομικά καλυμμένη (χωρίς να ξέρουμε ακόμα αν θα εκμεταλλευτεί και αυτό το παραθυράκι) επειδή οι μισθοί μας υπερβαίνουν τον κατώτατο, το δήθεν “νόμιμο” ωράριο δύναται να εκτιναχθεί στις 10,5 ώρες ημερησίως!
Με απλά λόγια: είμαστε υποχρεωμένοι να βρισκόμαστε στο γραφείο τουλάχιστον 8,5 ώρες, αλλά αν η εταιρεία μας κρατήσει (έμμεσα ή άμεσα) 10,5 ώρες, δεν έχει απολύτως κανένα νομικό πρόβλημα και καμία υποχρέωση περαιτέρω αποζημίωσης.
Όσο για το χρόνο της τηλεργασίας, ο νόμος για την ψηφιακή κάρτα “σηκώνει τα χέρια ψηλά”, αφήνοντας ένα ακόμα παράθυρο απλήρωτων υπερωριών. Δεν είναι άλλωστε τυχαία η άρνηση της εταιρίας να “κόψει” την απομακρυσμένη πρόσβαση σε όσους έχουν συμπληρώσει τον ημερήσιο εργάσιμο χρόνο τους. Με τον τρόπο αυτό, η διοίκηση αποφεύγει να αναλάβει την αποκλειστική ευθύνη που της αναλογεί για την έμπρακτη διασφάλιση και εφαρμογή του δικαιώματος στην αποσύνδεση
Ένα ακόμα κομμάτι αυτής της συνολικής επίθεσης στο ωράριο είναι η μεθόδευση για υπογραφή νέων συμβάσεων «διοικητικών στελεχών» από τους υψηλότερα αμειβόμενους συναδέλφους, αφήνοντας πρακτικά “λευκή επιταγή” μεταβολής ωραρίου στην εταιρεία.
Σαν σωματείο, διεκδικούμε ανθρώπινους ρυθμούς δουλειάς και τους ίδιους κανόνες, είτε δουλεύουμε από το σπίτι είτε από το γραφείο.
Παράλληλα, παρακολουθώντας τη συνολική εικόνα σε ολόκληρο τον κλάδο της πληροφορικής, καταγράφεται ένα τεράστιο κύμα απολύσεων, είτε με την ευθεία μορφή τους, είτε συγκαλυμμένες ως «εθελούσιες» έξοδοι. Παρότι στην εταιρεία μας τα αντίστοιχα περιστατικά είναι μέχρι στιγμής ελάχιστα, η γενική κατάσταση καθιστά τις ενδεχόμενες απολύσεις ένα πολύ σοβαρό ενδεχόμενο για το οποίο οφείλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι. Ήδη βλέπουμε διαδικασίες αξιολόγησης, όπως το Performance Improvement Plan (PIP), να εγείρουν ερωτηματικά για το πώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον ως φόβητρο ή πρόσχημα. Δεν εφησυχάζουμε: Καμία απόλυση με το πρόσχημα της «χαμηλής παραγωγικότητας», εξασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας! Παράγουμε τεράστιο όγκο δουλειάς και, αντί για εξάντληση, αυτό που επιβάλλεται είναι η μείωση του εργάσιμου χρόνου (7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο).
Η απάντησή μας: Συλλογικός αγώνας
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, κανείς μας δεν είναι ασφαλής απέναντι στην εργασιακή ανασφάλεια, την εντατικοποίηση, τη συνολικότερη χειροτέρευση των όρων εργασίας μας, ανεξάρτητα από το αν έλαβε RSU ή κάποια μικρή αύξηση.
Καλούμε κάθε εργαζόμενο της εταιρείας να αναλάβει δράση για την υπεράσπιση των αιτημάτων μας, για να σπάσει στην πράξη την αδιαλλαξία της διοίκησης. Παλεύουμε για την υπογραφή ΣΣΕ και διασφάλιση σύγχρονων όρων εργασίας, ουσιαστικών αυξήσεων και διατήρηση/επέκταση της δυνατότητας τηλεργασίας. Για αυτό καλούμε σε συμμετοχή στη νέα 2ωρη ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου και ώρα 10-12 το πρωί, έξω από το κτίριο στο Σχολάρι.
Να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα πως δεν τα παρατάμε. Η συλλογικότητα είναι το μόνο μας όπλο.
ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ!
Το ΔΣ του Σωματείου